Leczenie łuszczycy

Jest to choroba uwarunkowana dziedzicznie, ale sposób jej przekazywania nie jest w pełni wyjaśniony. Choroba ma charakter przewlekły, nawracający z tendencją do samoistnego ustępowania, ale nie jest zakaźna. Podstawowym wykwitem jest grudka barwy czerwonobrunatnej, wyraźnie odgraniczona od otoczenia, pokryta mniej lub bardziej nawarstwionymi srebrzystymi łuskami (są to blaszki łuszczycowe). Charakterystyczny dla łuszczycy jest objaw świecy stearynowej (zadrapanie wykwitu pokrytego łuskami uwidacznia błyszczącą jej powierzchnię) i objaw Auspitza (przy silniejszym zadrapaniu pojawia się punktowe krwawienie – jest to efekt ścieńczenia naskórka i rozszerzenia powierzchownych naczyń). Wykwity są różnej wielkości, szerzą się obwodowo. W przypadkach przewlekłych powstają zgrubiałe ogniska, o nierównej powierzchni. Umiejscowienie zmian jest różne, ale najczęściej występuje w okolicy kolan, łokci i owłosionej skóry głowy. Należy pamiętać o nietypowej lokalizacji zmian np. dłonie, stopy czy paznokcie. Jeżeli występują one w takich miejscach, oznacza to, że łuszczyca została rozpoznana późno.

Łuszczyca paznokci może być jedynym objawem choroby. Zmiany na paznokciach cechują się poprzecznymi lub podłużnymi bruzdami na płytce. Paznokcie są matowe, koloru żółtawego, kruche, zgrubiałe, z zaznaczonym rogowaceniem podpaznokciowym. Gdy zajęte jest łożysko, widoczna jest przypominająca kroplę oleju, przeświecająca pod płytką paznokcia, żółtawa plama.

Dodaj komentarz